Wat is een urenbeperking bij WIA en AOV?
Een urenbeperking houdt in dat iemand niet in staat wordt geacht om hele dagen te werken. Een verzekeringsarts moet over het algemeen terughoudend zijn biWIAAOVet duiden van een urenbeperking. Hij kan deze toekennen als er bijvoorbeeld sprake is van een verminderde energetische belastbaarheid. Dat kan het geval zijn bij een ernstige ziekte, waarbij het lichaam veel energie moet gebruiken om tegen die ziekte te ‘vechten’. Een ander voorbeeld is en longaandoening waarbij er dus minder zuurstof ter beschikking is en dus minder energie (energie is immers kortgezegd: zuurstof plus voedsel). Een ander belangrijk voorbeeldurenbeperking" class="glossary-term" title="Een arts die beoordeelt wat uw medische beperkingen zijn en wat u nog kunt werken.">verzekeringsartsnbeperking kan worden opgelegd is een (ernstige) psychiatrische aandoening. Te denken valt bijvoorbeeld aan (afhankelijk van de gradatie) autisme of ADHD. Iemand moet dan de hele dag compenseren (zoals bijvoorbeeld het onderdrukken van impulsiviteit) en dat kost energie waardoor iemand na een (beperkt) aantal uren werken al ‘op is’. Tenslotte is een voorbeeld dat ik niet onbenoemd wil laten, dat als er medische behandelingen plaatsvinden dat kan hier rekening mee worden gehouden en kan dit ook leiden tot een urenbeperking (al zal dat dan met name een beperking zijn voor het totaal aantal te werken uren op weekbasis en niet zozeer per dag).
Urenbeperking en WIA
Wel of niet een urenbeperking kan veel uitmaken bij een WIA beoordeling. UWV moet beoordelen of iemand bepaalde functies in theorie zou kunnen uitvoeren, maar daarbij heb je functies die fulltime voorkomen en functies die parttime voorkomen.
Uitgangspunt is dat je een functie niet mag duiden als deze de urenbeperking te boven gaat. Dus als iemand op medische gronden slechts 20 uur per week kan werken, dan mag het UWV geen functie duiden die als fulltime in hun (CBBS) systeem voorkomt. Daarnaast moet de arbeidsdeskundige bij het berekenen van het verlies aan loonwaarde de functies die hij wel kan duiden altijd corrigeren naar het maximale aantal uren waartoe iemand in staat is om te warbeidsdeskundige als iemand een baan had van 40 uur per week en nu nog 20 uur per week kan werken, dan is de correctiefactor: 20/40). Kortom, zeker als iemand een fulltime baan had, leidt een urenbeperking al snel tot een significant arbeidsongeschiktheidspercentage.
Urenbeperking en AOV
Bij het beoordelen van de mate van arbeidsongeschiktheid is de basis dat er een urenvergelijking plaatsvindt. Er wordt beoordeeld hoeveel uren de zelfstandig ondernemer nog kan werken per week en hoe zich dat verhoudt tot het aantal uren dat hij / zij werkte voordat de arbeidsongeschiktheid begon. De complete beoordeling is complexer (de arbeidsdeskundige moet bijvoorbeeld ook kijken naar de vraag of iemands resterend arbeidsvermogen reëel gezien ook te benutten valt en dergelijke, maar dat laten we nu even voor wat het is), maar in de basis gaat het dus om een urenvergelijking. Hiermee valt direct te begrijpen dat een urenbeperking bijna altijd leidt tot een (significant) arbeidsongeschiktheidspercentage. Zeker bij zelfstandig ondernemers, die niet zelden (veel) meer dan 40 uur per week gewend zijn te werken. Dan wordt het verschil nog groter dan de correctiefactor zoals UWV die hanteert bij werknemers.
Actuele ontwikkelingen op dit item
Het is al niet eenvoudig voor een verzekeringsarts om te beoordelen of er wel of niet een urenbeperking aan de orde is. Zo ja, dan zal hier ‘maat en getal’ aan gegeven worden. Over het algemeen zijn verzekeringsartsen enigszins terughoudend om hier al te exact te zijn. Niet zelden wordt er bijvoorbeeld een urenbeperking geduid als: “kan ongeveer 4 uur per dag werken”. Voor het UWV betekent dit dat heel veel functies beoordeeld moeten worden op passendheid. Voor AOV betekent dit dat er altijd een toelichting moet zijn. De richting die men thans uit lijkt te gaan, is dat er wel exact wordt geduid welk aantal uren iemand maximaal kan werken per dag (en per week). Bijzonder genoeg lijkt het erop dat een exacte duiding niet onderbouwd / toegelicht moet worden terwijl een duiding als: “kan ongeveer X aantal uren werken” wel onderbouwd moet worden.
Wat betekent dit voor u als advocaat in UWV of AOV procedures, assurantieadviseur AOV of belangenbehartiger?
Voor u betekent dit dat het van groot belang is om duidelijk te hebben of uw client wel of niet aangewezen is op een urenbeperking (en zo ja, welke omvang heeft deze dan). Zowel bij WIA-zaken (maar ook Ziektewet) als bij AOV is dit een zeer cruciale beperking.
Te meer als u een client heeft die: lopende wekelijkse/ dagelijkse medische behandelingen heeft; (ernstige) psychiatrische/ psychologische problematiek aan de orde is; een ernstige aandoening heeft die energie kost.
Belangrijke tip De problematiek waarmee iemand uitvalt voor zijn / haar werk hoeft niet per se de reden te zijn voor een urenbeperking, maar er kan nog andere problematiek spelen (waar aanvankelijk niet aan wordt gedacht omdat dit niet al reden voor uitval wordt genoemd) die wél een urenbeperking rechtvaardigt. Kijk dus altijd naar het totaalplaatje en vraag goed door bij uw client!
Hoe kan het Expertise Orgaan u hierbij helpen?
Het Expertise Orgaan (EO) heeft verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen die ruim ervaren zijn in WIA en AOV beoordelingen. Zij kunnen snel voor u inschatten via contra-expertise in UWV of contra-expertise bij AOV-zaken of er een urenbeperking (of andere beperkingen) aan de orde is en zo ja, wat dit betekent voor iemands mate van arbeidsongeschiktheid. Heeft u zo’n zaak? Neem contact met Expertise Orgaan!
FAQ
Een urenbeperking heeft grote invloed op een WIA-beoordeling:
- Het UWV mag geen functies duiden die de vastgestelde urenbeperking overschrijden. Als u bijvoorbeeld maar 20 uur per week kunt werken, mag een fulltime functie niet worden meegenomen.
- De arbeidsdeskundige moet het verlies aan loonwaarde corrigeren naar het maximale aantal uren dat u kunt werken. Dit leidt, zeker bij fulltime banen, snel tot een significant arbeidsongeschiktheidspercentage.
Bij een AOV (Arbeidsongeschiktheidsverzekering) is de basis voor de beoordeling van arbeidsongeschiktheid vaak een urenvergelijking. Er wordt gekeken hoeveel uren een zelfstandig ondernemer nog kan werken in verhouding tot het aantal uren vóór de arbeidsongeschiktheid. Een urenbeperking leidt hierbij bijna altijd tot een (significant) arbeidsongeschiktheidspercentage, vooral bij zelfstandigen die vaak meer dan 40 uur per week werkten.
Het vaststellen van een urenbeperking is complex. Verzekeringsartsen zijn over het algemeen terughoudend met exacte duiding. Vaak wordt een urenbeperking geduid als "kan ongeveer X uur per dag werken". Nieuwe ontwikkelingen wijzen op een trend naar meer exacte duiding van het maximale aantal uren per dag en per week.
Het correct in kaart brengen van een urenbeperking is essentieel, zowel bij WIA-zaken (en Ziektewet) als bij AOV. Een goed onderbouwde urenbeperking kan een aanzienlijk verschil maken in het arbeidsongeschiktheidspercentage en daarmee de hoogte van de uitkering. Let hierbij extra op als er sprake is van:
- Lopende wekelijkse/dagelijkse medische behandelingen.
- (Ernstige) psychiatrische/psychologische problematiek.
- Een ernstige aandoening die energie kost.
Het is belangrijk om het totale plaatje te bekijken en goed door te vragen bij de cliënt, aangezien ook andere problematiek dan de primaire reden voor uitval een urenbeperking kan rechtvaardigen.
Was dit artikel nuttig?